وبلاگ

بلاگ موسسه
انتخاب-اسم-شرکت-company-name-مشاوره-انتخاب-اسم.jpg

– دارای ریشه فارسی باشد.
2- لاتین نباشد.
3- با شئونات انقلاب اسلامی ایران منافات نداشته باشد.
4- تکراری نباشد.به سایتwww.ilenc.irمراجعه و نام پیشنهادی را جستجو نمایید توجه کنید که دو کلمه از نام پیشنهادی با اسامی دارای سابقه باید متفاوت باشد.
5- دارای اسم خاص باشد.
6- از اعداد بصورت ریاضی آن استفاده نشود ، بلکه بصورت حروف نوشته شود.
7- از عناوین ایثارگران و شاهد و امثالهم که انحصاراً تحت نظارت سازمان محترم بنیاد شهید و امور ایثارگران می باشد، استفاده نشود.
8- از عنوانهای شعرا، دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر استفاده نشود .
9- عدم استفاده از حروف اول چند کلمه بعنوان اسم مخفف و یا ترکیبی از چند حرف.
10-عدم استفاده از حرف اول بعضی از کلمات مثل: پی وی سی و ……

نامهای زیر نباید جزء اسامی مضاف به عناوین شرکت اضافه شود :
ملی – ایران- ملت- کشور- انتظام- نظام- نفت – پتروشیمی – دادگستر- بنیاد – سازمان – مرکز – بهزیست – بانک – بسیج- جهاد – آسانسور – آژانس- ایثار-ایثارگران – شاهد – شهید- آزاده- جانبازان- تکنو – فامیلی -فیلتر – نیک – باور- میکروبرد- تست – استار – تک – مدرن – پیک – امنیت- کارواش – فانتزی – شهروند – اقتصاد -میهن – جوانان – ایمان – دکوراسیون – هدف – سپاه – تکنیک – دیتا- تک نو- تکنولوژی – اورست – مونتاژ- ونوس – دفتر- ایتال – بیو- کنترل – متریک – مترلژی.
و برای آپارتمان معادل آن = كاشانه – تکنیک و تکنو معادل آن = فن – تکنولــوژی معادل آن= فن آوری یا فن آوران –کلینیک معادل آن =درمانگاه – دکوراسیون معادل آن= آرایه
سیستم معادل آن= چرخه درخواست شود.
از طرفی برابر دستورالملهای صادره در تعیین نام شرکتها حتماً و باید از اسم خاص استفاده گردد، و این موضوع اسم خاص نیز برای بسیاری از شهروندان و متقاضیان درخواست نام شرکت توجیه نشده و یا توجه ای به این موضوع ندارند، لازم است تعریف جامعی از اسم خاص داشته باشیم که ترجیحاً بشرح ذیل بعرض می رسانم:

• اسم کلمه‌ای است که می‌تواند مستقیماً نهاد جمله باشد و برای دلالت بر شخص، حیوان، شیئی یا مفهومی به کار می‌رود. تقسیمات اسم . اسم عام و اسم خاص اسم عام، اسمی است که بر همه افراد و اشیاء و مفاهیم دلالت کند و بین همه آنها مشترک باشد (مانند «کتاب»، «مرد») و اسم خاص، اسمی است که تنها به یک فرد یا شیئی اشاره دارد و همه را شامل نمی‌شود (مانند «فرزام»، «بیستون»، «آسیا »)
• اسم‌های خاص را به چهار دسته می‌توان تقسیم کرد:
• اسم مخصوص انسان‌ها: مانند «سهراب»، «مهتاب» «حمید» «حسین» «امیر» که در اینجا مورد استفاده قرار نمی گیرد.
• اسم مخصوص حیوان‌ها: مانند «رخش»، «شبدیز» «ققنوس» «سیمرغ» «عقاب» «طاووس»
• اسم مخصوص اماکن مختلف جغرافیایی مانند «آسیا»، «گرگان»، «اهواز» «شاهوار» «سبلان»
• اسم مخصوص اشیائی که بیشتر از یکی نیستند: ماننــــد «انجیل»، «تخت طاووس»، «کوه نور» «گندم» «مروارید» «قرآن»
• اسم خاص را جمع نمی‌بندند، مگر در مواردی که مقصود از آن مثال یا مانند و نوع باشد : ایران در کنار فردوسی‌ها و سعدی‌ها و حافظ‌ها پرورده است. که مقصود همان فردوسی و سعدی و حافظ است و در حکم اسم عام می‌باشد و توسط ها جمع بسته می‌شود. این نوع جمع بستن در ادبيّاتِ فارسی نيز به چشم می‌خورد.


مزایای-ثبت-شرکت.jpg

شرکت،به عنوان یک عمل حقوقی،مستلزم همکاری دو یا چند شخص است. این همکاری صرفاَ زاییده ی قراردادی نیست که طرفین آن را منعقد کرده اند ،بلکه تابع مکانیسمی است که قانون گذار در اختیار شرکا قرار داده تا سرمایه های فردی خود را برای رسیدن به هدفی خاص که بردن سود است به سرمایه ی جمعی تبدیل کنند. لذا ،تشکیل شرکت مبتنی است بر اراده ی آزاد شرکا و نیازی به اخذ اجازه ی قبلی از مقامات اداری ندارد.در واقع ،هر چند ممکن است برای انجام دادن فعالیت موضوع شرکت ،نیاز به چنین اجازه ای وجود داشته باشد ،ایجاد شخص حقوقی محتاج اجازه ی خاصی نیست.برای مثال: تاسیس یک شرکت برای تولید و پخش دارو مسلماَ نیاز به اخذ مجوز از وزارت بهداشت دارد،اما انجام دادن این فعالیت ها (تولید و پخش) از طریق تاَسیس شرکت نیاز به چنین اجازه ای ندارد.اگر فعالیت شرکت به موجب قانون ،ممنوع نباشد ،شرکت با رعایت شرایط دیگر قانون تشکیل می شود.

بنابراین،چنانچه گفته شد ،ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها از شرایط تشکیل هیچ کدام از شرکت ها نمی باشد و شرکت ها با رعایت شرایط مقرر در قانون، تشکیل شده محسوب می شوند و شخصیت حقوقی دارند.اما به عنوان یک الزام قانونی می بایست به ثبت برسند که بالتبع این ثبت دارای آثاری می باشد.در این مطلب به فواید ثبت شرکت می پردازیم.

نظر به اهمیت شرکت های تجارتی و اثراتی که بر آن مترتب است،منجمله داشتن شخصیت حقوقی،دولت باید حتی المقدور در تشکیل آن ها نظارت نماید تا وسیله ای برای سواستفاده نباشد.

قانون مقررات زیادی برای شرکت های تجاری وضع نموده که رعایت آن ها هر یک به نوبه ی خود لازم است،ولی یک رسیدگی و بازرسی کلی و دقیق در ابتدای تاًسیس شرکت لازم است تا معلوم شود به وجود آوردن این شخصیت حقوقی،با رعایت مقرراتی است که وضع شده یا خیر و آن ثبت شرکت ها است.با فعالیت به صورت شرکت ،کلیه ی امور تجاری و غیر تجاری شرکت به صورت رسمی و قانونی صورت گرفته و اعتبار بیشتری خواهد یافت.از طرفی دیگر فعالیت تحت عنوان شرکت به علت امتیازاتی که قانون برای شرکت ها در نظر گرفته است –نظیر اعطای وام-و حمایت هایی که از اشخاص حقوقی به عمل می آورد ،موجب اطمینان خاطر شرکت ها جهت فعالیت با امنیت شغلی بیشتر نسبت به فعالیت شخصی می گردد. همچنین ثبت شرکت ، به شرکت ها امکان حضور در مناقصات و مزایدات را می دهد که سود قابل توجهی را برای طرفین معامله به همراه دارد.

ثبت شرکت نه تنها وسیله ای است که دولت مقررات شرکت های تجارتی را کنترل می نماید،بلکه فواید مهم دیگری هم دارد که از لحاظ شرکا ی شرکت و مراجعین آن دارای اهمیت بسیار است و آن ها مختصراَ عبارتند از:

1) هر گاه شرکت به ثبت برسد،قراردادهای منعقده بین شرکا رسمی بوده و بعد ها هیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه و اساسنامه و سایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده و یا به ایراداتی که درباره ی اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.

2) ثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه به آن اغلب نمی توانند معامله کنند.زیرا کسی که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله ی مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه ی شرکت تا چه اندازه است و اختیار مدیران شرکت تا چه حدود بوده و بالاخره قدرت و توانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است.مواد مهم و لازم هر شرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند،علاوه بر آن،به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هر شخص خارجی ولو این که ظاهراَ ذینفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه و از محتویات آن اطلاع حاصل کند.در کشور ما این قسمت ضمن آیین نامه ی مصوبه ی خرداد 1310 و مقررات 10 اسفند 1327 وزارت دادگستری مقرر گردیده «مراجعه به دفاتر ثبت شرکت ها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند» .

3) همانطور که فوقاَ ذکر شد ثبت نمودن شرکت نیز نوعی رسیدگی است که متصدیان امر انجام می دهند تا معلوم شود آیا برای بوجود آوردن این شخصیت حقوقی دقت های لازمه شده و مقررات رعایت گردیده یا خیر؟

در قانون تجارت سابق مصوب سال 1303-1304 مقرراتی راجع به ثبت شرکت ها وضع شده بود که مربوط به شرکت های داخلی بوده و نامی از شرکت های خارجی برده نشده بود.

شرکت های خارجی شرکت هایی هستند که در ممالک خارج تشکیل و به وسیله ی تاَسیس شعبه در ایران به امر تجارت اشتغال دارند.

چون شرکت های مزبور هم می بایستی از لحاظ رعایت نظم در تحت نظارت دولت بوده و به ثبت برسند،قانون ثبت شرکت ها در تاریخ 18 خرداد 1310 تصویب، و شرکت های خارجی به موجب آن ملزم به ثبت گردیدند و برای ثبت شرکت های داخلی هم مقرراتی اضافه گردید.در قانون تجارت مصوب سال 1311 و مخصوصاَ در مواد الحاقی به قانون تجارت مصوب 1347 موادی راجع به ثبت شرکت ها وضع شده که عدم رعایت آن موجب بطلان شرکت یا عملیات آن خواهد بود.

. شرکت های تجاری که باید به ثبت برسند سه قسم اند:شرکت های داخلی، شرکت های خارجی، شرکت های بیمه1

به موجب ماده ی 195 قانون تجارت« ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع مقررات قانونی ثبت شرکت ها است » .ترتیب اجرای آن به عهده ی وزارت دادگستری محول شده که ضمن تنظیم آیین نامه های لازم معلوم نماید.وزارت دادگستری در آیین نامه ی مصوبه 2 خرداد 1310 در اجرای قانون ثبت شرکت ها و آیین نامه ی مصوب اردیبهشت 1311 در اجرای قانون تجارت و سایر موادی که بعداَ اضافه شده ترتیب ثبت شرکت ها را تعیین نموده است.

1)در مورد ثبت شرکت های بیمه، به قانون ملی شدن موَسسات اعتباری مصوب آبان 1358 مراجعه شود.

منابع:

1)اسکینی ، ربیعا، حقوق تجارت شرکت های تجاری، جلد اول، چاپ دوازدهم، انتشارات سمت ،تابستان 1387

2)عبادی ،محمدعلی ،حقوق تجارت ،انتشارات گنج دانش ، شهریور 1368


shareholdingpattern-1-e1536308692642.jpg

حقوق غیرمالی سهام دار، در حق او به دخالت در حیات شرکت خلاصه می شود. این حقوق را سهام دار می تواند در قالب حق رای و حق شرکت در مجامع اعمال کند.
الف ) حق رای سهام دار
یکی از حقوق اساسی سهام دار، حق رای است. حق رای، امتیازی است که قابل حذف نیست و هر توافق خلاف این قاعده به سبب مخالفت آن با نظم عمومی باطل است. بنابراین اساسنامه نیز نمی تواند خلاف این قاعده را پیش بینی کند.
هر سهام دار، در قبال هر سهم ، دارای یک رای است؛ مع ذلک در پاره ای موارد ممکن است برای برخی سهام، حق رای مضاعف پیش بینی شود. به این گونه سهام ” سهام ممتاز ” می گویند. این گونه سهام را می توان در اساسنامه یا با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده ایجاد کرد و تغییر امتیازات آن ها باید با جلب موافقت نصف به علاوه یک دارندگان این گونه سهام باشد ( ماده 42 لایحه قانونی ) . اعطای این گونه سهام باید موجه باشد، والا هر ذی نفع می تواند ابطال امتیازات را از دادگاه تقاضا کند. اعمال امتیاز حق رای مضاعف برای دارندگان سهام ممتاز در مجمع عمومی موسس مجاز نیست. ( تبصره ذیل ماده 75 لایحه قانونی ) .
در مقابل، ممکن است حق رای برخی سهام داران در مجامع حذف شود؛ چنانچه اگر صاحب سهمی کل مبلغ اسمی سهام خود را پرداخت نکرده باشد و علی رغم اخطار شرکت، از پرداخت باقی مانده آن خودداری کند ( مواد 35 لغایت 37 لایحه قانونی 1347 ) ، از پرداخت باقی مانده آن خودداری کند ( مواد 35 لغایت 37 لایحه قانونی 1347 ) ، یا دارنده سهام بانام یا بی نام مطابق مواد 43 به بعد لایحه قانونی که باید سهام خود را تعویض کند، در مهلت های مقرر تعویض نکند ( ماده 49 لایحه قانونی 1347 ) حق رای او حذف خواهد شد.
ب) حق شرکت در مجامع عمومی سهام داران
هر صاحب سهم حق دارد در مجامع عمومی شرکت حضور پیدا کند یا نماینده بفرستد و برای آنکه بتواند در این مجامع به درستی تصمیم گیری کند، حق دارد از گزارشات اعضای هیئت مدیره به مجمع عمومی اطلاع پیدا کند. ماده 136 لایحه قانونی در این خصوص مقرر کرده است : ” هر صاحب سهم می تواند از 15 روز قبل از انقضای مجمع عمومی در مرکز شرکت به صورت حساب ها مراجعه کرده و از ترازنامه و حساب سود و زیان و گزارش عملیات مدیران و گزارش بازرسان رونوشت بگیرد “. شرکت تعهدی ندارد این اطلاعات را برای سهام داران ارسال کند.

  • انواع مجامع عمومی :

1- انواع مجامع عمومی : این مجامع را می توان به مجمع عمومی عادی، مجمع عمومی فوق العاده و مجامع خاص تقسیم کرد.
مجمع عمومی عادی ، مجمعی است که در آن تعیین مدیران انجام می گیرد، حساب های شرکت تصویب می شود، تقسیم سود انجام می گیرد و بازرس یا بازرسان شرکت انتخاب می شوند، معاملات مدیران با شرکت به تصویب می رسد. به طور خلاصه باید گفت : در این مجمع هر تصمیمی که متضمن تغییر اساسنامه نباشد اتخاذ می شود. ( ماده 86 لایحه قانونی 1347 ) .
مجمع عمومی فوق العاده ، مجمعی است که انحصاراَ صلاحیت دارد اساسنامه شرکت را تغییر دهد. ماده 83 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : ” هرگونه تغییر در مواد اساسنامه یا در سرمایه شرکت و یا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد “. بدیهی است تغییر سرمایه نیز از مصادیق تغییر اساسنامه است ؛ همان طور که انحلال شرکت یا تغییر موضوع شرکت، تغییر مدت شرکت ( اگر شرکت مدت داشته باشد ) ؛ تغییر نام شرکت و تبدیل شرکت از مصادیق آن هستند.
مجمع عمومی فوق العاده یا مجامع دیگر حق تغییر تابعیت شرکت را ندارند؛ ضمن اینکه نمی توانند به تعهدات صاحبان سهام بیفزایند ( ماده 94 لایحه قانونی 1347 )
در مجمع عمومی فوق العاده دارندگان بیش از نصف سهامی که حق رای دارند، باید در جلسه برای تصمیم گیری شخصاَ یا توسط نماینده حضور داشته باشند. اگر در اولین دعوت این حد نصاب حاصل نشود، مجمع برای بار دوم دعوت شده و با حضور دارندگان بیش از یک سوم سهام دارای حق رای رسمیت می یابد و اتخاذ تصمیم می کند؛ به شرط آنکه در دعوت دوم نتیجه دعوت اول قید شده باشد ( ماده 84 لایحه قانونی 1347 ) . در مجمع عمومی فوق العاده تصمیمات همواره با اکثریت دوسوم آرای حاضر در جلسه رسمی معتبر است. ( ماده 85 لایحه قانونی ).
قانون گذار، علاوه بر مجامع موسس و عادی و فوق العاده ، در ماده 93 لایحه قانونی از مجمع دارندگان ” نوع مخصوصی از سهام شرکت ” صحبت کرده که اگر مجمع عمومی صاحبان سهام بخواهد در حقوق این گونه سهام تغییراتی ایجاد کند، باید موافقت صاحبان آن را جلب کند. موافقت این صاحبان سهام زمانی حاصل می شود که آنان در جلسه خاصی آن تصمیم را تصویب کنند و برای آنکه تصمیم معتبر باشد، لازم است دارندگان نصف این گونه سهام در جلسه حاضر باشند و اگر در این دعوت این حد نصاب حاصل نشود، در دعوت دوم حضور دارندگان اقلاَ یک سوم این گونه سهام ضروری است. تصمیمات حضار همواره به اکثریت دوسوم آرا معتبر خواهد بود. از جمله سهام دارای حقوق خاص، سهام انتفاعی است که بعد از استهلاک سرمایه و باز پس دادن مبلغ اسمی سهام به دارندگان سهام ایجاد می شود – که البته در ایران، معمول نیست . قانون گذار برای سهام ممتاز ترتیب دیگری در ماده 42 لایحه مقرر کرده و این در حالی است که سهام ممتاز نیز از جمله سهام دارای حقوق مخصوص به شمار می رود.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.


82758426-72042804.jpg

علامت تجاری یا علامت صنعتی، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات، به کار می رود. علامت تجاری و صنعتی، امروزه از لحاظ اقتصادی و بازاریابی، دارای اهمیت زیاد است و خریداران و مصرف کنندگان با توجه به علائم مزبور، به انتخاب و خرید مبادرت می کنند.
ماده 1 قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات مصوب 1 تیرماه 1310 ، علامت تجاری را به شرح ذیل تعریف می کند :
” علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی ، تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعتی یا تجار و یا محصول یک شهر و یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
انتخاب و ثبت علامت تجاری تابع شرایط خاصی است. به موجب قانون ثبت علامت و اختراعات، علامت تجاری یا برند می بایست جدید، ابتکاری بوده و گمراه کننده نباشد.
منظور از جدید بودن علامت تجاری این است که علامت مورد استفاده بر روی محصول که برای ثبت ارائه می شود، از حیث شکلی باید جدید بوده و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد.
همچنین، علائم گمراه کننده ( فریب دهنده برای مشتریان ) ، علائم تجاری هستند که سبب انحراف ذهن مشتریان نسبت به ماهیت، کیفیت یا مبدا جغرافیایی محصول می گردد. برای مثال ، عرضه مبل و میز چوبی به بازار با علامت تجاری گردو حاوی تصویر گردو می تواند موجب گمراهی مصرف کنندگان گردد زیرا آن ها به اشتباه ممکن است تصور کنند که کلیه محصولات تولیدی آن فرد یا شرکت از چوب گردو می باشد و در نتیجه امکان رد این علامت وجود دارد.
نکات قابل توجه برای انتخاب عنوان برند :
1- اسامی و علائم مشهور و شناخته شده غیرقابل ثبت هستند.
2- اسامی غیرمعقول، غیراسلامی و مخالف با موازین اخلاقی و شئونات اسلامی قابلیت ثبت ندارند.
3- پرچم کشورها، نشان های سلطنتی، علامات دولتی، نماد ممالک مختلف، و یا آرم سازمان های بین المللی که نمونه ای از آن ها به دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت اعلام شده است قابل ثبت نمی باشند.
4- صفت ها و اسم هایی که بیان گر توصیف می باشند و یا عام هستند به تنهایی قابل ثبت نیستند. به بیانی دیگر، اسم های عام را نمی توان به ثبت رساند، به عنوان نمونه اگر شرکت شما قصد دارد علامت تجاری ” دوربین ” را برای فروش دوربین ثبت کند، تقاضانامه ثبت این علامت رد خواهد شد چون کلمه ای عام است که به همه انواع این محصول اشاره دارد.
5- استفاده از نام های چند سیلابی و ترکیبی از شانس بالایی برای ثبت برخوردارند. ( در صورت نبودن عین نام در طبقه کالای درخواستی )
6- در صورت عدم ثبت علامت در طبقات مورد درخواست، علامت می تواند یک کلمه و یا ترکیبی از کلمات و اعداد و سمبل، طرح، رنگ، شکل و … باشد.
7- شباهت نزدیک به 50 درصد با نام های تجاری دیگر امکان ثبت علامت را بسیار ضعیف می کند.
8- در طبقاتی مانند لوازم خانگی، مواد غذایی و نوشیدنی ها به دلیل ثبت علائم بسیار، انتخاب اسم بسیار مشکل بوده و محدودیت ایجاد می کند. لذا در انتخاب عنوان یا نام علامت در این نوع از طبقات باید نهایت دقت را جهت انتخاب نام های هوشمندانه و خاص به کار برد.
9- عنوان یا نام علامت می تواند فارسی ، لاتین و یا ترکیبی از کلمات و حروف فارسی و لاتین باشد.
10- اعداد چه به صورت فارسی و چه به صورت لاتین به تنهایی به هیچ وجه امکان ثبت ندارند.
11- ثبت علامت به صورت حقوقی ( ایرانی و غیرایرانی ) و حقیقی ( ایرانی و غیرایرانی ) قابل انجام بوده ، لذا می توان عنوان شرکت را جهت ثبت علامت به کار برد و یا از نام خانوادگی در کنار نامی دیگر جهت ثبت علامت مورد نظر استفاده کرد.
در انتها، پیشنهاد می شود قبل از ثبت برند، نسبت به استعلام برند اقدام نمایید. با استعلام برند قبل از ثبت می توان از تمامی برندهای ثبت شده در 45 طبقه کاری مطلع شد. در برخی مواقع ممکن است یک برند را مختص کالا و یا خدماتی خاص بدانیم و بخواهیم از همان نام در کالا یا خدماتی دیگر استفاده کنیم.لذا با استعلام برند قبل از ثبت، از ثبت آن برند در طبقات دیگر نیز مطلع می شویم و نیازی نمی باشد که برای آن اظهارنامه ای دیگر تنظیم کنیم.


لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.

محمد قاسمی

ثبت شرکت سهامی خاص ، به شرکتی گفته می شود که در آن هر فرد به میزان سرمایه ی خود مسئولیت دارد پس چنین شرکتی به صورت شرکت سهامی خاص ثبت می شود.





موسسه حقوقي ثبتي يگــــــانه






موسسه حقوقي و ثبتي يگـانه




لینک های مفید


روزنامه رسمی

اداره کل ثبت شرکتها

سازمان ثبت اسناد و املاک

تماس با ما


021-56365601-2

آدرس :ساختمان ايران زمين طبقه 1 واحد 2

رزرو وقت ملاقات